zaterdag 21 mei 2011

Waterpokken

 

Woensdag zag ik 1 klein blaasje op haar buik

Donderdag hier en daar een pukkeltje erbij

Vrijdag zat ze al aardig onder en 's-nachts werd ze echt ziek. Ondanks de paracetamol toch nog een temp van 39.4 en vréselijk veel jeuk. Ook veel kleine toevalletjes, met name schokjes en af en toe een grote schok

Ze slaapt nu al de hele dag en is alleen even wakker geweest toen we haar in bad deden. Tijdens het afdrogen draaide ze naar haar zij en deed ze haar ogen alweer dicht

Ze zit nu echt helemaal onder de blaasjes. Sommige zijn al open geweest, anderen nog maar net verschenen. Hoe lang zal ze hier zoet mee zijn? Gelukkig verdraagt ze wel de sondevoeding en we geven haar veel vocht in de hoop dat de koorts snel weer een beetje gaat zakken.

zondag 15 mei 2011

Het valt niet tegen!

 
Je zal het niet geloven, maar na die geweldige dagen was er dan toch maandagochtend een grote aanval. Het zat er aan te komen... Met wakker worden had Romy een flinke aanval, die verschillende fases doorliep en waar ze niet zelf uit kwam. Gelukkig werd ze rustiger na de eerste dosis stesolid en na een paar minuten viel ze uitgeput in slaap. Ik heb al zo veel aanvallen gezien, dat ik eigenlijk niet snel meer schrik, maar deze was toch wel erg heftig. Of was het doordat ik m'n kind, dat na al die tijd eindelijk weer terug was, niet wéér aan de gevolgen van die rottige epilepsie wilde verliezen. Ik wist dat er een aanval aan zou komen, en ook dat het dan wel weer eens over zou kunnen zijn met de pret, maar dat wíl je toch niet!!!!!!
Na ruim 3 uur slapen werd ze weer wakker. Ze zag er redelijk alert uit, en tijdens het badderen werd er zelfs gespetterd. Ze was slapjes, maar behoorlijk alert, en dat had ik echt niet verwacht! Ze kon zelfs lachen bij het horen en zien van haar Dora pop...

In de loop van de week werd ze weer sterker en vrolijker, maar zo uitbundig als voor de laatste aanval is het niet meer. Ik ben al zo blij dat ze weer zo goed herstelt, dat geeft echt hoop. Motorisch gezien gaat ze als een speer (voor Romy begrippen dan hè). Ze wil niet meer liggen overdag, en komt met heel veel moeite, maar wel helemaal zelfstandig tot zit. Er is veel meer variatie in haar bewegingen en ze zoekt voortdurend de grenzen van haar kunnen op. We oefenen veel, want ze heeft er plezier in. Ze kan niet kiezen met welk speeltje ze eerst wil spelen, want het is allemaal weer zo interessant. Een lach van oor tot oor als ik weer een speeltje uit de kast haal waar ze al maanden niet naar om heeft gekeken. Alles is leuk, en ze gaat er voor 200 % voor.

Soms zien we wel dat ze misselijk is, vaak door de sondevoeding. Ze heeft heel regelmatig de hik, en minder trek in drinken. Ze is dan stilletjes, wit en slapjes, maar gelukkig is het na een tijdje weer over en kan ze toch weer genieten van alle activiteiten.

Dit weekend was weer een prima weekend. We hebben paardgereden en gezwommen en veel gefietst en gewandeld. En zaterdag bij opa en oma geweest. Alex, Jessica en Tim waren er ook. Romy en Tim zijn heel lief voor elkaar, maar voor Tim (2 jr) is het bijvoorbeeld wel heel lastig dat hij zijn boterham op moet eten, terwijl Romy niets hoeft te eten en gewoon door mag spelen.... Romy vind het geweldig om naar Tim te kijken en zijn gezicht te onderzoeken, en Tim benadert Romy heel zachtjes om haar een kus te geven. Heerlijk om te zien hoe kinderen op elkaar reageren.

Vooral vanmiddag ging het echt weer super met Romy. Na het zwemmen heeft ze een uurtje geslapen, en eenmaal wakker was ze weer zó actief! We hopen dat er steeds meer tijd tussen de aanvallen zal zitten, en dat ze daardoor weer de mogelijkheid heeft om gelukkig te zijn, en zich te ontwikkelen. Voorlopig zijn we blij met elke dag dat het goed gaat met haar!

 
 

zondag 8 mei 2011

Terug van weg geweest !!



 
Ik durf het bijna niet hardop te zeggen, zo bang dat het morgen weer anders is, maar sinds een paar dagen is Romy écht weer vrolijk!!! Ze voelt zich ineens zo goed, dat alles beter gaat. Ze kan lang zelfstandig zitten, ze is actief met speelgoed aan het spelen, ze drinkt beter, ze wil weer op haar fiets, maakt goed contact en ze lacht zóóóó veel.... Ze heeft nu al 5 dagen geen zichtbare aanval meer gehad! Voor het eerst sinds de epilepsie begonnen is, ziet ze er weer intens gelukkig uit.

Tranen in m'n ogen, als ik naar haar kijk. Tranen van blijdschap om haar weer zo te zien, het is alsof ik iemand in m'n armen kan sluiten die héél lang is weg geweest. En tranen van verdriet, omdat hiermee bevestigd wordt hoe rot ze zich heeft gevoeld. Maar voor die gedachte is weinig tijd, want we zijn zo vreselijk aan het genieten van dit gigantische cadeau!

 
 


zaterdag 7 mei 2011

Aangepaste auto

 
Na veel gedoe met de gemeente, en na lang zoeken naar een geschikte auto hebben we er dan toch een gevonden die aan alle 'eisen' voeldoet, en hoe!!! Het is een Chrysler Grand Voyager uit 2007 en was al aangepast door de vorige eigenaar. Het is echt een hele fijne auto, maar wel een bakbeest om in te rijden :-). Romy kon wel lachen om alles, vooral toen we uit moesten vinden hoe de spanbanden en riemen werken, maar natuurlijk ook om het uitzicht dat ze zo heeft, en de muziek beviel ook wel :-).

We kunnen weer 1 ding doorstrepen van ons 'To do' lijstje op het gebied van aanpassingen en hulpmiddelen!

 
 

vrijdag 29 april 2011

Epilepsie update

 
De epilepsie is nog steeds niet goed onder controle, hoewel het momenteel al weer stukken beter gaat dan een paar maanden geleden. Of dit door de nieuwe medicatie (Rufinamide, Inovelon) komt, of mede door het gebruik van de Innowalk is lastig te zeggen. Maar het is wel heel erg fijn dat ze weer een stukje alerter is. Heel af en toe mogen we van een lachje genieten, en regelmatig laat ze het nu weten als ze iets niet leuk vindt. Ze fladdert er weer druk op los, met name als we buiten zijn, want daar geniet Romy erg van.

De aanvallen zijn nog verder in aantal afgenomen, althans de 'grote' aanvallen. Er zijn nu dagen bij dat ze geen zichtbare aanvallen heeft, en er zijn dagen bij dat ze 2 grote aanvallen heeft, en soms ook meerdere duidelijke absences. Wat lastiger in te schatten is, is of Romy als ze weinig alert is misschien ook last heeft van de epilepsie, of er misschien continu iets sluimert wat we aan de buitenkant niet kunnen zien. Dit was in ieder geval tijdens de nachtregistratie te zien, maar of ze hier ook overdag last van heeft... De grote aanvallen duren nu wel iets langer, en zijn een echte uitputtingsslag. Romy valt eigenlijk direct er na in slaap.

Van woensdag op donderdag zijn we voor een 24-uurs EEG bij SEIN in Heemstede geweest. Hier is dus een langdurige EEG gemaakt, en werd Romy constant gefilmd. In de slaapkamer, de woonkamer, de gang en in de tuin hingen camera's die voortdurend bijgesteld werden door mensen in de 'controle-kamer'. We hadden een meldknop gekregen en pen en papier, en als wij iets zagen waarvan we dachten dat het misschien epilepsie zou kunnen zijn moesten we op de knop drukken, de tijd noteren en omschrijven wat we zagen. Zo wordt achteraf het EEG en de videobeelden bekeken, en kan vastgesteld worden wanneer er inderdaad sprake is van een aanval, en wanneer niet, en wordt het voor ons ook duidelijker waar we precies op moeten letten. Om dit van 24 uur uit te pluizen is een aardige klus, vandaar dat we pas over 4 weken de uitslag krijgen... Het plakken van de elektroden was niet bepaald een pretje. Het duurde erg lang, doordat Romy niet stil wilde zitten, en we hebben haar echt in de houdgreep moeten nemen om te zorgen dat alle plakkers op de juiste plek terecht kwamen. En als ze ergens een hekel aan heeft, dan is het wel als ze vast gehouden wordt! Een waar gevecht dus. De plakkers er weer af halen ging al niet veel beter. Het was natuurlijker wel veel sneller klaar, maar minstens zo vervelend. Ze gebruiken echt lijm, en dit moest nu met aceton verwijderd worden. Het zat natuurlijk helemaal vast in haar krullen, dus ze werd ook echt boos. Nog steeds is niet alle lijm er uit, ook na 2 keer haren wassen wil het nog niet lukken, het moet slijten :-)

We wachten vol spanning de uitslag af en hopen stiekem dat we misschien iets van medicatie af kunnen gaan bouwen. Ze gebruikt nu 4 verschillende anti-epileptica, en dat is wel heel erg veel. Er zijn zo veel bijwerkingen, waardoor je je soms afvraagt wat nu erger is, de kwaal of het middel. Haar eetlust is volledig verdwenen, en de vrolijke meid die het altijd geweest is... Maar dan denken we even terug aan hoe het anderhalf jaar geleden was, toen Romy ruim 80 aanvallen per dag had, en dan weten we dat ze helaas echt niet zonder kan.

We genieten nu van de hele kleine dingen, een piepklein lachje bijvoorbeeld en we kunnen er weer dagen tegenaan!!

woensdag 20 april 2011

De resultaten liegen er niet om !!

 
  Shit, shit, shit!
De proefperiode met de Innowalk is afgelopen... Hij is opgehaald. Nu moeten we verslagen en motivaties gaan verzamelen, van artsen, therapeuten enz. om de aanvraag richting zorgverzekeraar goed te kunnen onderbouwen.
Het zal zeker niet zomaar toegekend worden, en het zal ook zeker niet snel afgehandeld zijn, maar we gaan er keihard voor knokken om dit apparaat voor Romy in huis te halen. De eerste 4 aanvragen van andere ouders zijn inmiddels afgewezen, maar daar laten we ons niet door afschrikken.


 Met een kleine onderbreking i.v.m. een blessure heeft Romy 4 weken gebruik kunnen maken van de Innowalk. We hebben het op kunnen bouwen van 30 minuten per dag tot 2 x 45 minuten of 1 x 60 minuten per dag afhankelijk van hoe het dagprogramma er verder uit zag. Romy stond er graag in en fladderde enthousiast met haar armen. Door lang naar het apparaat te kijken vroeg ze er echt om of ze er in mocht, ze vond het leuk!! Zelfs nu ik met de foto's bezig ben op de PC, begint ze geluidjes te maken en vrolijk te fladderen bij het zien van de Innowalk. Dat is echt uniek, want Romy vindt bijna geen enkele vorm van bewegen prettig tegenwoordig. Op haar aangepaste fiets gaat ze na hooguit 5 minuten kreunen en piepen, en moet ik haar er af halen. In haar looptrainer (is te klein, aanvraag voor grotere versie loopt) staat ze al helemaal niet lekker, ze hangt en kan zich niet opstrekken. Als ik de looptrainer duw, dan zet ze wel stapjes, maar ook dit houdt ze maximaal 5 minuten vol. De statafel hebben we al weer een tijd geleden terug gebracht, want dat was echt geen pretje meer. Met de beperkingen in haar knieën, kon ze daar echt niet meer fatsoenlijk in staan. En in de Innowalk, echt onvoorstelbaar, maar het leek wel of het haar geen moeite kostte om zich goed op te strekken. Keurig rechtop stond ze, en nog alle energie over om te spelen of wat dan ook. Met het mooie weer van de afgelopen tijd zetten we hem ook regelmatig in de tuin ☼, dat was helemaal genieten natuurlijk. En als het tijd was om te stoppen, dan was Romy nog lang actief en alert. En het mooiste moment was wel in de laatste week, bij de fysio. Ik haalde Romy uit haar rolstoel en normaal liet ze zich dan meteen zakken om te gaan liggen op de mat. Deze keer zette ik haar neer en zát ze ook echt. Het voelde heel anders en Romy keek trots om zich heen. Maanden geleden had ze voor het laatst los gezeten op de grond. Ruim 3 minuten hield ze het vol, zonder ook maar 1 keer te gaan liggen, wauw! En als klap op de vuurpijl ging ze ook nog rond draaien op haar billen, dat was helemáál lang geleden. We hebben de videocamera erbij gepakt, in de hoop dat ze het nog een keer zou laten zien, want zoiets wil je toch vastleggen!?!?!!? Nou, ze deed het nog een keer hoor, kijk maar:
 

En dan de metingen:
Voor aanvang van de proefperiode en na de 4 weken zijn er door fysiotherapeuten gewrichts en spasticiteits metingen gedaan. De meest opvallende resultaten: De mobiliteit van de heupabductie is 10 º verbeterd, extensie rechterheup 10 º verbeterd, strekking van de knie (popliteale hoek) links 14 º verbeterd en rechts zelfs 25 º verbeterd!! Daar kan geen botox of spalk tegen op!! Ook is de spasticiteit afgenomen. Op alle fronten is er flinke verbetering zichtbaar. Ik zal hier niet te diep in gaan op de cijfers i.v.m. de leesbaarheid van het verhaal. Conclusie: De Innowalk moet er gewoon komen voor Romy. Dat is de enige manier om operaties en behandelingen met Botox buiten de deur te houden!!

 

zondag 10 april 2011

Zwemmen

 
Voor Romy is zwemmen een hele fijne activiteit. Ze vindt het leuk, het is ontspannend, en ook nog eens goed voor haar lichaam! Probleem is dat we in een regulier zwembad niet meer met Romy kunnen zwemmen. Er zijn lang niet altijd goede voorzieningen in zwembaden, de temperatuur van het water en van de lucht zijn voor haar veel te laag en het is te druk met gillende kinderen die over Romy heen walsen. In het revalidatiecentrum is een prachtig zwembad, met alle faciliteiten en de juiste temperatuur, maar volgens de revalidatiearts zit het zwembad 'vol' en komt Romy er niet voor in aanmerking. Wat fijn toch, dat er voorzieningen zijn die zó geschikt zijn voor de doelgroep, en toch zó onbereikbaar...

Maar.... op het kinderdagverblijf hebben ze een zwembad en in 3 weekenden per maand zijn daar mensen aanwezig i.v.m. het logeren wat daar geboden wordt. Nu mogen wij in die logeerweekenden (waar Romy geen gebruik van maakt) gebruik maken van het zwembad!!! Wat een oplossing! Nu kunnen we Romy de beweging, en het plezier bieden waar ze recht op heeft, en wat ze zo hard nodig heeft. Op zaterdag gaan we nog steeds met haar paardrijden, en op bijna elke zondag kunnen we voortaan zwemmen. We kunnen de mensen die dit mogelijk maken alleen maar heel erg dankbaar zijn!




 
 

vrijdag 18 maart 2011

Feestje!



Romy had haar verjaardag al op het KDC gevierd, ze is met haar vriendinnen naar Droomdal geweest en er was visite op de dag dat ze echt jarig was, en als klap op de vuurpijl was er ook nog een feestje, met alles er op en er aan!! Na een paar slechte nachten door een blessure aan haar voet (n.a.v een epileptische aanval in de Innowalk) werd ze maar moeilijk wakker zondagochtend, en dachten we echt dat het feest-gevoel aan haar neus voorbij zou gaan deze keer. Maar toen de visite eenmaal binnen druppelde, vond Romy het steeds gezelliger, en heeft ze onwijs van alles kunnen genieten, wie had dat gedacht!!!


woensdag 9 maart 2011

Innowalk op proef !

 
Nadat onlangs gebleken is dat de NF Walker te hoog gegrepen was voor Romy, hebben we sinds afgelopen dinsdag de Innowalk op proef. De Innowalk is een gemotoriseerde sta-orthese waarin Romy zonder zelf steun te nemen op haar benen, kan staan, én doorbewogen wordt. Romy staat prachtig rechtop, en ze vindt het echt leuk! Haar heupen, knieën en enkels worden belast en bewogen, tijdens een loopbeweging. Romy moet minimaal een half uur per dag 'trainen' en zoals het er nu uit ziet, moet dat goed te doen zijn!



We mogen de Innowalk 4 weken gebruiken en moeten dagelijks een lijstje bijhouden met allerlei gegevens over de gezondheidstoestand van Romy: Hoe heeft ze geslapen, hoe is de bloedsomloop, de spijsvertering, alertheid enz. Daarnaast hebben we bij aanvang een schema in moeten vullen m.b.t. gewrichtsmetingen en spasticiteit, en dit moeten we ook na afloop van de proefperiode doen. Zo krijgen wij, de leverancier en de zorgverzekeraar een goed beeld van wat het gebruik van de Innowalk oplevert voor Romy. We hopen natuurlijk op alle fronten geweldige resultaten te behalen, en als dat zo is dan hopen we dat de verzekering dit apparaat wil gaan vergoeden. Dat zal nog niet zo eenvoudig zijn. Het is een kostbaar apparaat en nog maar net in Nederland op de markt... fingers crossed!!!




 

 

maandag 7 maart 2011

HIEPERDEPIEP....... HOERA!!!!!

   
Vandaag was Romy jarig. 10 jaar alweer, wat gaat de tijd toch ontzettend snel!

Romy had vandaag echt een tóp-dag. Na een beetje een moeizame start met een aanvalletje ging ze steeds beter in haar vel zitten, en kon ze meer en meer genieten van alle aandacht, cadeautjes enz.

Het feest begon op het KDC, daar hebben we taart gegeten en liedjes gezongen, er waren cadeautjes en Romy mocht uitdelen. Het was erg gezellig en Romy genoot er van. Oma Coby was er ook bij!

De rest van de dag op het KDC was heel erg goed gegaan. 20 minuten in de looptrainer, nog even buiten gespeeld en de dag vloog voorbij. Romy was heel enthousiast en stuiterde af en toe bijna haar rolstoel uit :-)


Op weg naar huis in de auto stond de radio aan, en het leek wel of ze mee zat de zingen met de muziek. In m'n spiegel zag ik haar steeds vrolijk heen en weer bewegen, trok ze haar tas op schoot en ging ze steeds even goed rechtop zitten zodat ze fijn aan m'n haar kon trekken :-) Omdat ze nog steeds energie had, hebben we thuis nog even de looptrainer gepakt. Romy had vandaag voor het eerst sinds weken weer een keer haar goeie schoenen aan. Haar voeten zijn al een paar dagen niet heel dik meer, hopen dat dit zo blijft! Het was voor haar met schoenen aan wel zwaarder om haar voeten op te tillen. Je ziet dat ze wil lopen, maar het lukt haar nét niet om het apparaat in beweging te krijgen. Ik hoop dat het straks met de nieuwe looptrainer wel lukt, daar staat ze beter in en het is haar bij de passing gelukt!


Romy was echt ontzettend jarig vandaag, volgens mij vóelde ze zich ook echt jarig, zo vrolijk was ze. Er kwam nog visite, en Romy had zelfs weer echt interesse in de pakjes en probeerde het papier er af te halen. Dat was heel gaaf om te zien. Ze maakte zo goed contact. Ze heeft de laatste tijd af en toe wel weer betere dagen, maar vandaag was echt top, zo heb ik haar in tijden niet gezien!!!! Natuurlijk heeft Romy nog vol trots haar villa laten zien. Tim vond alle lichtjes prachtig.




Helaas was daar dan toch nog een aanvalletje, en Romy viel in het huisje meteen in slaap. Voor de visite was het inmiddels tijd om naar huis te gaan. Na een klein uurtje was Romy weer wakker en kon ze zelf ook nog even snoezelen.














Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik hoop zo dat er meer dagen volgen zoals vandaag. Dat vandaag een mooi begin was van een beter jaar voor Romy...

Bedankt allemaal voor het bezoek, de lieve kaarten, sms-jes en berichtjes in het gastenboek!


Droomdal

Romy had 2 hele lieve vriendinnen uitgenodigd om afgelopen zaterdag haar feestje te vieren in Droomdal. Na koffie met wat lekkers hadden we de prachtige snoezelruimte anderhalf uur voor onszelf. De meiden hebben er heel erg van genoten, en ook de pappa's en mamma's vonden het erg gezellig :-) Het was een hele geslaagde ochtend, en we komen hier vast nog vaak terug!!
 





 

maandag 28 februari 2011

Villa Romelestijn

 
Mademoiselle Romy is over precies 1 week jarig.... 10 jaar wordt ze, een echte dame!!

We hebben voor haar een super-de-luxe villa laten 'bouwen',
waar ze héél veel plezier aan / in zal gaan beleven.
Het was erg leuk om alle spulletjes bij elkaar te zoeken,
en er een snoezelruimte van te maken zoals niemand anders heeft...
We zijn best wel een beetje trots op het eindresultaat,
en Romy is er heel erg blij mee!








 

zaterdag 26 februari 2011

Stapjes in de looptrainer!!!

  
NF Walker / Innowalk
Zo jammer... We hadden echt gehoopt dat de NF-Walker voor Romy hét hulpmiddel zou zijn om het voor haar mogelijk te maken om zelf weer mobiel te zijn. Romy stond er prachtig in, en ze hield het goed vol, we zijn er echt heel enthousiast aan begonnen en balen nu flink dat het niet gelukt is. We hebben de NF Walker 2 maanden op zicht gehad, en Romy is in de afgelopen 2 maanden nog behoorlijk achteruit gegaan. Het is vreselijk om dat te moeten inzien, maar het is niet anders. De beperking in haar knie(ën) is erger geworden, ze houdt nu veel vocht vast en de epilepsie speelt een steeds grotere rol. Dit had tot gevolg dat Romy het niet fijn meer vond om in de walker te staan, en echt aangaf dat ze er liefst zo snel mogelijk weer uit wilde. Bovendien kregen we vaak de schoenen die bij de walker horen niet aan, en zonder die schoenen kun je het apparaat niet gebruiken. Ook was het erg moeilijk om haar met de orthese in en uit de walker te halen. Dit lukte niet alleen, en dat ging te koste van therapie momenten. Vorige week hebben we eerst nog gekeken of we met behulp van een soort zadeltje het in en uit stappen makkelijker konden maken, maar Romy gaf echt aan dat het vervelend was, en kreeg ook direct  een epileptische aanval toen ze er in stond. Ze heeft er regelmatig goed in rechtop gestaan, haar houding was dan echt perfect, maar we hebben haar in die 2 maanden geen aanstalten zien maken om te gaan stappen helaas. We waren het er met de leverancier over eens dat dit op dit moment niet het juiste hulpmiddel is voor Romy.... We krijgen nu heel binnenkort de Innowalk op zicht. Een heel ander hulpmiddel, waar Romy in kan staan en haar benen worden dan doorbewogen. Ze kan zich hier niet in verplaatsen. Het is bedoeld om conditie op te bouwen, te bewegen, en wellicht is dit de opstap naar zélf bewegen. We hopen van harte dat de Innowalk iets voor haar is!

Janneke
Omdat de Innowalk geen looptrainer is, en haar oude loophulp 'Janneke' inmiddels te klein is en niet meer voldoende steun biedt, hebben we een afspraak gemaakt voor een passing van een Janneke in een grotere maat. Romy heeft hier namelijk in haar betere jaren heel goed in kunnen lopen, en wij vonden het een prettig hulpmiddel om mee te werken. Vandaag hadden we een passing, en het was echt super om te zien! Als je Romy in de looptrainer vooruit duwt, dan maakt ze goede stapjes, met zowel links als rechts! En nu komt het mooiste: ze heeft zelfs vanuit stilstand het apparaat in beweging gekregen, en zelf 3 stapjes gezet!!!!! O, wat is dat heerlijk om te zien, dat doet een moeder goed :-) We gaan de aanvraag in gang zetten...
Heel erg jammer wel, dat we deze niet op zicht kunnen krijgen, en de hele procedure waarschijnlijk zo'n 6 maanden zal duren. Misschien kan er tijdelijk een groter zadeltje geleverd worden zodat we nog even van de oude voorziening gebruik kunnen maken, maar we gaan duimen voor medewerking van de zorgverzekering deze keer, en een vlotte afhandeling bij leverancier en fabrikant...
 

vrijdag 25 februari 2011

Diverse afspraken

 
We hadden de afgelopen weken weer de nodige afspraken :-)

Logo
Sinds de laatste longontsteking wil Romy bijna niets meer eten. Ze eet hooguit een paar hapjes zelf, en verder moeten we het aanvullen met sondevoeding. Soms wil ze helemaal niet eten en drinken, en wat daar de reden van is.... het is weer een raadsel. Soms zie je aan haar dat ze trek heeft, trekt ze het eten uit je handen, neemt ze gretig een eerste hap en daar houdt het dan bij op. We hebben een aantal weken Nexium gegeven, omdat we dachten dat ze misschien misselijk was, maar het heeft niet geholpen, dus zijn we er maar mee gestopt.
Tijdens de laatste opname zaten we niet bepaald op 1 lijn met de logopediste, dus we hebben nu eerst even gepraat over hoe zij de situatie ziet en of zij wel de juiste persoon is om ons te helpen... De neuzen staan weer allemaal aardig dezelfde kant op, dus we kunnen aan de slag. Ze heeft eerst uitgelegd wat er precies gebeurt tijdens het eten / slikken, en dat ze denkt dat neurologische problemen (waarschijnlijk veroorzaakt door epilepsie) er voor zorgen dat het niet meer vanzelf gaat. Romy voelt waarschijnlijk niet goed dat er eten in haar mond zit, het signaal om te slikken komt niet of te laat door, de luchtpijp wordt niet goed afgesloten waardoor er regelmatig voedsel in de longen terecht kan komen enz. Maar omdat Romy eten altijd zo heerlijk heeft gevonden, en als we het nu helemaal niet meer aanbieden ze er nog verder in achteruit zal gaan, willen we het toch blijven aanbieden. We moeten alleen zoeken naar de juiste 'substantie'... Brood lijkt ze slecht te kunnen verwerken omdat het snel de temperatuur van de mond aan neemt, en een plakkerige hap wordt. Nibbit chipjes bijvoorbeeld kan ze nog heel goed eten en vindt ze ook echt lekker. Dit is knapperig, dus beter voelbaar tussen haar kiezen, en het valt goed uit elkaar waardoor het makkelijker weg slikken is. De logo adviseerde om het brood voorlopig te laten staan, en het de komende weken te proberen met crackers, liga enz. Over een maand komen we terug...

Oedeemtherapeut
We zijn de afgelopen weken regelmatig bij een fysiotherapeut geweest die gespecialiseerd is in de behandeling van oedeem. Ze heeft ons geleerd hoe we het afvoeren van het vocht kunnen stimuleren d.m.v. massage, ze heeft geholpen ons beter te leren hoe we de onderbenen + voeten van Romy moeten zwachtelen en ze meet de zwelling om te kunnen bepalen of er sprake is van toename, afname of stabilisatie van de toestand. Ze heeft ook vastgesteld dat Romy lymfoedeem heeft. Samen met haar kunnen we het moment bepalen waarop het zwachtelen geen winst meer oplevert en we steunkousen aan kunnen laten meten.
Om deze behandeling vergoed te krijgen van de verzekering, moet de behandelend arts een verwijzing schrijven, dus heeft ze telefonisch contact gehad met de kinderarts.... Zucht, deze was het niet eens met de diagnose lymfoedeem, en vindt behandeling dan ook zeer zeker niet nodig. Jammer, want het is voor ons zo belangrijk om hier goed in begeleid te worden, en we zien zo veel resultaat van deze behandeling! Maar we zijn inmiddels wel gewend aan artsen die niet mee werken :-(
Omdat de huisarts ook een verwijzing kan schrijven, heb ik daar een afspraak gemaakt. Ze heeft de voeten van Romy bekeken en was het eens met de diagnose lymfoedeem. Ze heeft de verwijzing voor de therapie geschreven, en ook meteen voor de steunkousen die er op korte termijn moeten komen. Fijn dat het zo toch geregeld is.

Chirurg
Nadat we de knoop eindelijk doorgehakt hebben om de neussonde in te ruilen voor een PEG sonde, hebben we de nodige afspraken voorafgaand aan deze operatie... Een week of drie geleden is er een slik-foto gemaakt, en daarop was te zien dat de maag gunstig ligt en er geen reden is om de PEG niet te plaatsen. Vandaag hadden we een afspraak bij de chirurg. Het is een kleine ingreep, en alleen als ze niet goed kunnen bepalen of ze goed in de maag zitten, dan is het misschien nodig om met een klein cameraatje via de navel naar binnen te gaan om de locatie te bepalen. Maar zoals het er op de foto's uit zag, is dit waarschijnlijk niet nodig. het wordt een opname van in ieder geval 3 dagen, maar we moeten rekening houden met een week. Een dag van tevoren, de dag van de operatie en een dag erna omdat ze antibiotica zal krijgen, en omdat wij moeten leren hoe we de wond moeten verzorgen en hoe de pomp voor de voeding werkt enz. binnenkort volgt nog een afspraak bij de gastro-enteroloog, de cardioloog en de kinderarts. De operatie wordt dan eind maart al ingepland... Ik vindt het best spannend. De narcose is zwaar voor Romy, en ik ben zo bang dat de boel gaat ontsteken en we er achteraf spijt van krijgen.... niet aan denken maar.

Snoezel-huisje-bed-hut-ding
Om voor Romy een veilige en op haar afgestemde speelplek te creëren hebben we heel lang nagedacht over hoe we de ruimte boven (de vide) zouden kunnen inrichten. De plannen zijn de afgelopen maanden nog al veranderd, omdat steeds duidelijker werd dat Romy steeds meer zorg nodig zal hebben, zelf nog maar weinig mobiel is, en behoefte heeft aan warmte, geborgenheid en rust... Waar we eerst een grote speelkamer wilden maken, hebben we uiteindelijk gekozen voor een kleine, besloten ruimte om heerlijk veilig in te kunnen snoezelen. Een firma die boomhut-bedden maakt hebben we een eigen ontwerp voor een snoezel-huisje-bed-hut-ding gestuurd met de vraag of zij dit zouden kunnen realiseren. Ze hebben heel enthousiast gereageerd en konden het voor een leuke prijs voor ons maken. Eigenlijk zou het begin januari al gebracht worden, maar toen lag Romy in het ziekenhuis. Nu is het afgelopen zaterdag bezorgd en in elkaar gezet, en zijn Paul en ik al een aantal avonden bezig met het inrichten. Het is bíjna klaar! Alleen de sterrenhemel moet nog afgewerkt worden en dan zal ik de foto's laten zien. Het wordt echt een heel fijn plekje om tot rust te komen, of juist geprikkeld te worden door lichtjes, geluidjes, muziek en aroma therapie. Romy heeft er al een paar keer van kunnen genieten. Een mooier cadeau voor haar verjaardag (ze wordt bijna 10!!!) kunnen we ons niet bedenken. Binnenkort dus de foto's!
 
Nieuwe indicatie CIZ
We waren ook al weer aan de beurt voor een nieuwe indicatie voor het PGB. Ik was heel stom, te laat met indienen van de nieuwe aanvraag, maar gelukkig is het deze keer snel afgehandeld en kan de nieuwe indicatie aansluiten op de oude zodat we niet met een gat zitten dat overbrugd moet worden. Het was spannend,  want er wordt steeds weer gekort en bezuinigd op het PGB, dus was het afwachten hoe het oordeel uit zou vallen. Het valt gelukkig mee. Dezelfde indicatie als vorig jaar, alleen nu met verpleging erbij i.v.m. de sonde. Wat een heerlijk gevoel dat dat ook weer afgerond is. Nu de toekenning van het zorgkantoor nog.

Vergoeding medicijnen
Volgens mij had ik daar nog niet over geschreven, maar is voor ons wel héél belangrijk: de vergoeding van de Rufinamide (een nieuw middel tegen epilepsie (specifiek voor Lennox-Gastaut) dat niet in Nederland verkrijgbaar is) is er tóch doorheen!! Na lang wachten en de nodige telefoontjes is het toch gelukt om vanaf nu deze medicijnen vergoed te krijgen. Met veel dank aan onze neuroloog, die heeft moeten verdedigen waarom er niet gekozen was voor Lamictal...